Top

مولیر

پدرش از کارگران بخش طراحی داخلی قصرهای لودویک ۱۴ پادشاه فرانسه بود. مولیر پس از طی مقدمات علوم به قصد فراگیری حقوق به دانشگاه روی آورد اما عشق او به نویسندگی و نمایش مانعی برای فراگیری حقوق گشت. پس از انصراف از تحصیل در رشتهٔ وکالت با خانواده «بژارت» آشنا شده و با همکاری آنها در شهر پاریس تماشاخانهٔ «L’ Illustrate Theatre» را تاسیس کرد.و در سال ۱۶۵۸ در پاریس به نوشتن نمایشنامه روی می‌آورد. مولیرآثارش را خود به روی صحنه می‌آورد. امااولین اقدام او با شکست مواجه می‌شود در نتیجه تصمیم می‌گیرد یک گروه سیار تشکیل داده و در شهرستانها فعالیت داشت. پس از سالها زندگی سیار سرانجام به پاریس باز می‌گردد. در سال ۱۶۵۹ با اثر متکلفین خنده دار افراط متکلفین را مسخره می‌کند و به این ترتیب کمدی اخلاقی را پایه گذاری می‌کند که قصد دارد خطاهای معاصرانش را افشا کند و نمایشنامهٔ مکتب زنان مولیر تاییدی است بر این جهت گیری. در نمایشنامه‌هایش به طور بی رحمانه‌ای جامعه فئودال آن دوران و اخلاق آنان را به تمسخر می‌گرفت. فعالیت دیگر مولیر در زمینه کمدی سیاسی بود و در انها مشکلات اجتماع را مطرح می‌کند: تارتوف, دون ژوان. مردم گریز دشمنان مولیراو رابا دستاویز قرار دادن دفاع از مذهب مورد انتقاد قرار می‌دهند و نتیجه آن می‌شود که تارتوف و دون ژوان ممنوع می‌شود. مولیر مایوس و بیمار و نا موفق در زندگی زناشویی پس از انتقاداتی که وارد می‌شود به موضوعات سطحی روی می‌آورد. مثل: نیرنگ‌های اسکاپن او بین سالهای ۱۶۲۲ تا ۱۶۷۳ در پاریس زندگی کرد و در سال ۱۶۷۳ بطورغم انگیزی بر اثر بیماری صعب العلاج سل، در حالیکه خود نقش «ارگان»  در نمابش مریض خیالی را بر عهده داشت، در حین اجرا بیهوش می‌گرددو اندکی پس از آنکه به خانه رسانده می‌شود، بر اثر بیماری و در سن ۵۱ سالگی از دنیا می رود . کلیسا از خاکسپاری او در گورستان رسمی شهرجلوگیری کردند و حین خاکسپاریش به صدادرآوردن ناقوس کلیساها و زمزمه دعاهای حاضرین ممنوع گردید. او را در قبرستان «سنت ژوزف» که متعلق به نوزادان بود به خاک سپردند. در سال ۱۷۹۲ باقی مانده خاکش به موزه تاریخی فرانسه آورده شد و در سال ۱۸۱۷ در پاریس به گورستان پر لاشز منتقل شده و درکنار جان دلا فونتینه دفن گردید. آناتول فرانس در بارهٔ او میگوید: مولیر یک لحظه کوتاه از وجدان آگاه بشریت بود که ۳۵۰سال پیش همچون جرقه‌ای در جو تاریک فرهنگی اروپا درخشان شد.

آثار

    بیمار خیالی
    خسیس
    تارتوف
    دون ژوان
    آمفیتروئون
    طبیب پرنده
    حسادت آقای کلافه
    مردم‌گریز مکتب زنان
    نقد مکتب زنان ژرژ داندن
    عروسی اجباری
    نیرنگ‌های اسکاپن
    زنان دانشمند
    زنان فضل‌فروش مسخره
    طبیب اجباری
    ازدواج اجباری
    عشق پزشک

مروری بر آثار و اندیشه ها

مولیر یکی از بزرگترین نمایشنامه نویسان سیاسی دوران تاریخ نویسندگی است.مولیر را می توان به چند جهت از بزرگترین و برجسته ترین نویسندگان تاریخ دانست. نخست انکه مولیر یک تحول گرا در حوزه ی نویسندگی نمایشنامه بوده است. مولیر بدان جهت که بسیاری از نمایشنامه های خودش را بطور شخصی بر روی صحنه می برده است ، ساختار نمایشنامه هایش بسیار رئال و در عین حال ریشه در تخیل های بشری دارد.این تعبیر بدان جهت معتبر است که شخصیت های مولیر همگی در عمق تخیلات بشری قرار دارند ، اما هنگامی که مولییر آن ها را به روی صحنه می آورده است ، گویی آن شخصیت ها سالیان سال با مردم آن جامعه زیشته اند. بدین طریق می توان چنین گفت که جنبه ی رئال او در عمق تفکرات و خیالات بشری جای دارد.دیگر ویژگی مولیر محتوای متن های اوست. مولیر پیش از هر چیزی یک نویسنده ی سیاسی است. او با دولت ها همیشه سر جنگ داشته و آنان را در تمامی نمایشنامه های خودش مورد تمسخر قرار میداده است.سخن اصلی مولیر بعنوان یک نویسنده ، سخن از جامعه ای بوده است که با آن ها زندگی می کرده است.او معتقد بر این اصل بود که ریشه ی هر کلمه ای از دل نادیده های اجتماعی نشات می گیرد. زبان مولیر در نویسندگی ، زبانی بسیار روان و گیرا بود. او به شدت به شخصیت پردازی های آثارش اهمیت میداده است و نمایشنامه هایش را بسیار واقع گرایانه در اعماق تخیل بشری خلق می کرده است.